U bevindt zich hier: Home > SuccesverhalenNagedachtenisKunkie
printervriendelijk:
Terug naar de Homepage van Kattenbescherming Nederland Abonneer u op de nieuwsbrief Ondersteun ons

In Memoriam, KUNKIE (Dax) 27 maart 2009 - † 7 juli 2010

Dax (Kunkie)
Dax (Kunkie)
Kunkie & Jaimy, lekker stoeien met elkaar
Kunkie & Jaimy, lekker stoeien met elkaar
16 Juli 2009, spelen met de staart van Trijntje
16 Juli 2009, spelen met de staart van Trijntje
16 Juli 2009, zijn wij niet vreselijk schattig!?
16 Juli 2009, zijn wij niet vreselijk schattig!?
23 Dec.2009, sneeuw!?
23 Dec.2009, sneeuw!?
Zo, en jij wilt dus puzzelen?
Zo, en jij wilt dus puzzelen?


Update: 7 juli 2010
Het is nu krap een jaar nadat ik de 2 jongeheren Dax (Kunkie) en Luther (Jaimy) vorig jaar (3 aug.2009) bij mij door de Kattenbescherming gebracht werden...

Wat hebben we allemaal niet mee gemaakt! De bedoeling was dat zij leuk met elkaar gingen spelen en ik door al dit jeugdige enthousiasme snel over de dood van mijn bejaarde kater heen zou komen, terwijl mijn reeds op leeftijd zijnde poes Trijntje zo rustig aan ze kon wennen. En als ik dan ooit afscheid van Trijntje zou moeten nemen... dan hebben de jongens elkaar.

De eerste maanden was er nog veel verdriet door gezondheidsperikelen, waarin ik me afgevraagd heb of ik niet te snel gehandeld had, maar daarna leefde ik in een kattenparadijs. Ik heb nog nooit  2 katten zoveel lol met elkaar zien hebben dan Dax en…Trijntje.

Want Luther mocht dan in het begin de makker van Dax zijn, al gauw werd hij ingewisseld voor Trijntje. Niet dat Luther afgedaan had of dat Trijntje hem niet mocht. Af en toe ging zij ook Luthers oren wassen, geen probleem. Luther is echter meer op zichzelf en die komt als hij dat wil. Hij is wel uitgegroeid tot de lieve kat die ik vermoedde dat hij zou worden: mooi en met een heel lief karakter.

Sinds kort is Lutjer zijn stem aan het ontwikkelen, een paar maanden geleden piepte hij alleen nog maar, hetgeen erg lachwekkend was omdat hij best fors geworden is. Nu is hij aan het experimenteren en af en toe komt er een zelfbewuste miauw uit!

Dax is van het begin af aan uniek geweest. Deze ADHD kat is van het begin af aan niet te vermijden geweest: alles is interessant, waarom iets vanaf een afstand bekijken als het ook van dichtbij kan en hup met zijn snuit in je gezicht. De buurt onveilig maken... de poezen van de buren plagen als die ‘s avonds niet meer naar buiten mogen... weglopen met kerst en oud-en-nieuw en zo iedereen de stuipen op het lijf jagen (inclusief zichzelf), van alles vangen en mee naar huis nemen, zakken met potentieel eetbare inhoud openbreken…ach alles wat een beetje ondernemende kat doet en dan 10 x erger.

Deze winter ben ik weer gaan puzzelen en Dax vond het natuurlijk prachtig: stukjes pikken en perforeren. Eerst als zelfstandige hobby. Later echter doelgericht om mij te plagen en sinds de laatste tijd samen met Trijntje...

Dax: “Leef en geniet!”
Woensdag 7 juli 2010 werd ik wakker gebeld door de Kattenbescherming. Dax was gevonden door de dierenambulance, hij was aangereden en dood...

Het ene moment was ik dolgelukkig met mijn heilige drie-eenheid en het volgende moment is Dax dood. Ik zal je het verhaal van het begraven besparen, het enige mooie daaraan was dat Trijntje, toen ik haar met Dax confronteerde, meteen begon hem schoon te likken...

Het is nu nog steeds is het onwerkelijk: ik weet het, maar tegelijkertijd wil het niet echt doordringen, het is rustig in huis en ik hoor niet ineens Dax naar binnenstormen en luidkeels vertellen wat hij nu weer mee gemaakt heeft...

Vannacht droomde ik dat de buurvrouw in de tuin stond en zei: kijk eens wie ik gevonden heb? En ze had een heel relaxte, vergenoegd kijkende Dax in haar armen. Ook in mijn droom wist ik dat het niet kon en toch wilde alles in mij, alle logica overboord gooien om toch zo Dax terug te krijgen.

Had ik Dax dan binnen moeten houden? Nee! Zeg ik met heel mijn hart. Dax had zijn buitenleven nodig, daar genoot hij zo van! Het is jammer dat het zo snel is afgelopen voor hem, maar als ik hem binnen had gehouden was hij ongelukkig geweest. Nu heeft hij een te gek jaar gehad. Het gaat niet om de kwantiteit maar om de kwaliteit, zou Dax zelf ook zeggen.


Update: 23 december 2009
Een kerstgroet van mij en de poesjes voor iedereen. Met de jongens Dax (Kunkie) en Luther (Jaimy) gaat het goed, ze worden groot!

Met Trijntje erbij gaat het prima en ik heb nog nooit zo'n goede poezensfeer in huis gehad, zo fijn!

Dax is de ondeugenste kat die ik ooit gehad heb en Luther is - na een moeilijke tijd waarin hij veel lag en slecht liep - helemaal de oude en tot mijn verbazing houdt  hij niet van sneeuw (Dax vond het prachtig)

Dax wil meespelen als ik contrabas speel en hij is erg volhoudend...

Nieuwste hobbie: te pas en te onpas in mijn nekspringen en puzzelstukjes jatten... Luther is een tassenfetisjist: hij moét op een tas liggen... verder is hij verliefd op 1 van de 4 tafelpoten, vraag me niet waarom, maar hij mag!
katten.....:)

Groetjes,
Petra

Update: 17 Juli 2009
Kunkie heet nu Dax of stiekem Nelis Dax (omdat ik de hele dag NEEEE moet zeggen). Dax is een persoon uit een serie die een enorme levensgenieter is... Jaimy heet nu Luther. (Op 1 of ander manier moest hij zo heten...)

Mijn voorouders waren Lutherianen en zijn daarom uit Duitsland gevlucht, en met de eigenwijsheid van Luther met zijn stellingen, leek het wel bij het eigenzinnige karakter van Jaimy te passen.)

Hij is het intellect van de 2 geloof ik. Luther (Jaimy) hou je niet voor het lapje!

Beiden hebben nu een extra kuurtje gehad en de ogen zijn schoon en de luchtwegen ook. Ze eten en poepen als bootwerkers en als ze geen kattenkwaad uithalen liggen ze uitgeteld op schoot te slapen.

Als Trijntje (mijn 12 jaar oude vriendinnetje) op schoot ligt zit er altijd wel 1 aan haar staart te happen... arme T!
Groetjes,
Petra

Update: 16 Juli 2009
Hoi
2 plaatjes van jullie kroost: hun oogjes gaan goed nu en ook een foto waarbij Trijntje op schoot ligt en de heren er bij willen (en vooral met haar zwiepende staart willen spelen)

Ze zijn ook  al buiten geweest, sterker nog, na een paar dagen ontdekte Dax dat de wereld niet bij de schutting op hield en een paar uur later zat hij in de boom vd buren... kwartiertje later liep hij weer in de kamer... hij weet dus ook hoe hij er uit moet (toch altijd een vak apart).

Luther had overigens als eerste de buitenuitgang ontdekt - volgens mij is hij de slimme van die 2. De plantenspuit methode werkt bij Dax perfect voor het niet op de tafel mogen...

Om een lang verhaal kort te maken: alles gaat goed. Alleen Trijntje eet heel weinig maar ze heeft gelukkig wat om op te teren en ze ziet niet ongelukkig.

Van de week kon ik haar niet vinden, toen ik ging slepen, dus liet ik de deur open... dat heb ik geweten: Party! dachten de heren... Jezus, die weten van doorgaan! Donderjagen op bed is hun favoriete hobby en dan s ochtends niet wakker te krijgen... 
Groetjes,
Petra

To top