U bevindt zich hier: Home > Over onsVoorlichtingKittengekte
printervriendelijk:
Terug naar de Homepage van Kattenbescherming Nederland Abonneer u op de nieuwsbrief Ondersteun ons

Kittengekte

Linda Bobeldijk is 27 oktober 1982 geboren en 28 augustus 2008 getrouwd met Tom en heeft drie katten: Sammy, Tissy en Misha. Genoeg te beleven dus...

Af en toe blader ik weer eens door de foto's van onze katten op mijn pc. Altijd als ik dan foto's van ze tegenkom waar ze nog een kitten zijn, word ik een beetje nostalgisch. Soms roep ik Tom er zelfs even bij: 'Moet je kijken hoe klein Misha hier nog is' en 'Ahhh, kijk Tissy en Sammy nou samen in dat mandje liggen... nu past dat niet meer zo goed'

Ik klik vertederd verder en denk terug aan die heerlijke kitten-tijd. Wat kon ik altijd van ze genieten, hoe ondeugend ze vaak ook waren.

Er was ook altijd wel wat te beleven en te bekijken. Soms lagen ze heerlijk rustig, in diepe slaap, in elkaars pootjes. Dan kon je eigenlijk alleen maar even elkaar aanstoten, zuchten en bewonderend naar ze kijken. Wat waren onze kleintjes, mooi, perfect en lief. Ik werd ook altijd een beetje jaloers als ik onze katjes zag slapen. Dat ziet er heerlijk uit! Dat wil ik zelf ook wel. In zo'n zacht mandje, tegen de kachel aan, lekker opgekruld. Geen wolkje aan de lucht.

Regelmatig lieten ze ons lachen. Om hun streken of gewoon om de manier waarop zo'n klein beestje door de kamer kan draven, een pluisje achterna.

Bezorgd zijn we ook geweest. Sammy heeft mij een keer erg laten schrikken. Het was 's ochtends vroeg, ik stond in de keuken mijn ontbijt te maken. Opeens hoorde ik achter me een vreemd geluid. Toen ik achterom keek, zag ik Sammy op de grond zitten. Steeds klauwde hij met z'n pootje naar zijn keel, probeerde hem in z'n kleine bekje te duwen. Ondertussen maakte hij enge geluiden alsof hij aan het stikken was. Even later zag ik dat, toen hij zijn pootje bij zijn bek weghaalde, er bloed aan zijn pootje zat.

Direct heb ik mijn schoonouders gebeld, die hebben weer de dierenarts uit bed gebeld en we zijn er snel heen gereden. Natuurlijk was Sammy al lang weer rustig toen we daar aankwamen. Het bleek dat hij aan het wisselen was. Er was een tandje achterin zijn keel geschoten bij het eten van zijn brokjes. Niks aan het handje. Ik had nog nooit huisdieren gehad... wist ik veel dat katten ook kunnen wisselen. Geschrokken was ik wel!

De kittenperiodes waren zeker mooi, ik was toen eigenlijk kitten-gek. Toen Sammy en Tissy een jaar oud waren, miste ik die periode best wel. Regelmatig was ik daarom online aan het kijken of er nog kleintjes beschikbaar waren. Zo kwam Misha er ook nog bij.

Natuurlijk werd Misha ook groter en groter en ja hoor: het begon weer te kriebelen. Gelukkig is Tom iets verstandiger dan ik en wees hij me erop dat ons huis echt te klein is voor vier katten. We hebben het dus bij drie gehouden en daar ben ik eerlijk gezegd wel blij mee.

Een hele tijd geleden hadden wij logees: drie kittens kwamen twee weekjes bij ons in huis. Het was geweldig. Maar ze waren uiteraard ook erg druk en vaak gebeurden er ongelukjes naast de kattenbak. Ik miste ze wel even toen ze weer weg waren, maar aan de andere kant waardeerde ik de rust en zindelijkheid van onze katten des te meer. Elke leeftijd heeft zijn eigen voor- en nadelen. Ik kwam tot de conclusie dat grote katten eigenlijk net zo leuk zijn als kleintjes.

Linda Bobeldijk

To top