Zijn normaal zo sprekende blauwe ogen stonden diep en uitgeput in hun oogkassen en met een verdwaasde blik staarde hij in het oneindige. In één oogopslag was het duidelijk dat het niet goed ging met deze witte kater. De laatste weken bleek de normaal enorme eetlust van Snowy als sneew voor de zon te zijn verdwenen. Zijn 9 huisgenootjes konden voor het eerst in jaren op hun gemak de bakjes leegeten en ook voor de favoriete gistsnoepjes liep hij niet meer warm. Zijn kop hield hij al enige dagen naar beneden hangen en een penetrante puslucht hing rond zijn mond. Niet te missen was een grote verdikking onder de kaak, een zware last voor een zeer triest koppie.

Koorts, geen eetlust en de verdikking wezen allemaal in dezelfde richting....., een abces was de oorzaak van deze toestand en er moest snel iets aan gedaan worden.

Geluk bij een ongeluk was dat Snowy niet gegeten had en 5 minuten later lag hij in een diepe slaap. De kaak werd geschoren, gedesinfecteerd en na het plaatsen van een kleine snede, spatte de inhoud van het abces alle kanten op. Circa 100 ml pus, bloed en andere viezigheid stroomde uit de opening en een zucht van verlichting ging door de behandelkamer, wij waren net zo opgelucht als Snowy zelf.

Nadat de holte was uitgespoeld met Betadine, werd meteen het gebit geïnspecteerd en de oorzaak duidelijk, diverse kiezen en tanden hingen los in de mondholte en de rest van de elementen zat onder een dikke laag tandsteen. Het tandvlees was ontstoken en een grote sanering van het gebit volgde en met een gehalveerd gebit ging Snowy naar huis.

Nu zou je verwachten dat Snowy nog wel even rustig aan zou doen na zo’n ingreep. Niets was minder waar, direct bij thuiskomst schoof onze harige stofzuiger, tot grote ergenis van zijn huisgenootjes, weer snel aan bij het diner en at alle bordjes in zijn eentje leeg. Een snellere genezing kon ik mij niet wensen.

Ron Stolk
http://www.dierenkliniekzwartezee.nl/