U bevindt zich hier: Home > KattenVragen?FaqPsych
printervriendelijk:
Terug naar de Homepage van Kattenbescherming Nederland Abonneer u op de nieuwsbrief Ondersteun ons

Wanneer moet mijn kat naar de psych?

Is het normaal wanneer een kat de voeten van zijn baasje aanvalt of de goednieuwe bank kapotmaakt? Dr. Antonia Hingerle, dierenarts en gedragstherapeute, vertelt welk gedrag in de aard van de kat zit en bij welk gedrag je wel wat kunt gebruiken.

Mijn kat is gek en doet waar hij zin in heeft, help me alsjeblieft!” Dit hoor ik bijna dagelijks in mijn praktijk. Wie voor het eerst een kat in huis heeft genomen, zal al snel ontdekken dat het volgende waar is: niet de mens bezit de kat, maar omgekeerd. Een omstandigheid die zijn oorsprong in de geschiedenis heeft. De stammoeder van al onze huidige huiskatten, de Afrikaanse wilde kat, begon zo’n vierduizend jaar geleden door nederzettingen van mensen op te zoeken om te kunnen profiteren van het rijke aanbod aan prooidieren in de huizen. Toen was het al zo dat de kat gebruik maakte van de mens, en niet andersom. Het is dan ook naïef om te denken dat we een kat zouden kunnen opvoeden net als we dat met de hond doen. In de meeste gevallen is het ook de eigenzinnigheid van onze katten waar we zo dol op zijn. Helaas duwen sommige katten ons desondanks wel eens naar de uiterste grenzen van onze dierenliefde. Maar welke eigenaardigheden zijn nu daadwerkelijk een zaak voor een gedragstherapeut en met welke trucjes kun je het zelf als kattenhouder wel redden? Acht gevallen uit mijn praktijk kunnen je wellicht helpen je kat wat beter te begrijpen? En daarom verschillende ‘tekortkomingen’ van hem in de toekomst wat makkelijker te tolereren.

Probleemgeval nr. 1:
SNOEPIE, HET WILDE KATJE
Tien weken oud is Snoepie pas en hij heeft het nu al gepresteerd alle bloembakken en vazen van zijn bazinnetje in huis te verwoesten. Hij springt op alles en rent de hele dag van de ene hoek naar de andere. En soms ziet zijn bazinnetje hem zelfs in een wilde achtervolging zijn eigen staart proberen te pakken. Het kitten lijkt niet tot rust te kunnen komen. Is dat normaal? Ja! Helaas – of liever gelukkig – is Snoepie een volledig normaal kattenkind. Kleine katjes houden nu eenmaal geen rekening met meubels. Ze rennen, springen en jagen op alles wat ze kunnen vinden, zelfs al is het hun eigen staart. Snoepie probeert en experimenteert en het boeit hem niet als er een dure vaas in de weg staat. Het is dus beter om je huis maar ‘katvriendelijk’ in te richten, zoals je dat ook zou doen voor een klein kind.
Conclusie: Kittens zijn enthousiaste bundeltjes energie, dit is volledig normaal gedrag.

Probleemgeval nr. 2:
SARA, DE ONZINDELIJKE
Sara is een twee jaar oude poes en haar baasjes houden zielsveel van haar. Sinds drie maanden echter drijft ze haar mensen tot het uiterste. In plaats van haar kattenbak gebruikt ze heel vanzelfsprekend de bank, bloembakken en zelfs het bed als haar toilet. De hele woning stinkt daarom naar kattenurine, wat Sara niet echt lijkt te storen, maar haar baasjes des te meer. Waarom deze plotselinge onzindelijkheid? Doet Sara het uit wrok overal behalve op haar bak, wil ze haar baasjes straffen? Of is ze misschien ziek? Onzindelijkheid is een veel voorkomend probleem bij katten en het kan van de ene op de andere dag optreden, ongeacht de leeftijd van het dier. Vaak ligt dit gedrag aan een gebrekkige hygiëne van de kattenbak, verkeerde korrels of het verlangen van het dier naar meer dan één toilet. Maar er zijn nog veel meer mogelijke oorzaken voor plotselinge onzindelijkheid. Dit is echter een feit: aan wrok doen katten niet.
Conclusie: Hierbij is vaak het advies van een expert nodig om de oorzaak van het probleem te vinden en op te lossen.

Probleemgeval nr. 3:
MUCK, HET ROOFDIER
Kater Muck leefde twee jaar op een boerderij. Op een dag besloot de boerin om onduidelijke redenen al haar katten naar het asiel te brengen. Gelukkig vond de kleine Muck al snel een nieuw thuis bij een jong gezin. Hij kon er behalve over lieve baasjes ook beschikken over een flink huis en een tuin. De aanvankelijke vreugde om de komst van de kater veranderde echter al snel in frustratie. Want Mucks hobby, het aanvallen van tenen, benen en handen van zijn mensen, werd hem niet in dank afgenomen. Daarnaast was Muck ook niet bepaalde onder de indruk van aaien en knuffelen. Eerst spinde hij nog, maar al snel kwamen de nagels tevoorschijn en begon hij aan te vallen. De situatie escaleerde op het moment dat Muck de dochter des huizes zo hard in haar hand beet dat ze het ziekenhuis behandeld moest worden. Mucks agressieve gedrag is natuurlijk moeilijk te verdragen, maar men moet niet vergeten dat katten van nature roofdieren en jagers zijn, wat bij de ene kat meer naar voren komt dan bij de andere. Sommige katten zien het gewoon helemaal niet zitten om zich door ons te laten leiden.
Conclusie: Mucks gedrag kan niet worden aangemerkt als gestoord. Advies van een expert kan echter helpen om de rust in huis weer terug te laten keren.

Probleemgeval nr. 4:
PAULA KNEEDT, SABBELT EN TRAPPELT EROP LOS
Haar bazinnetje beschrijft Paula met de volgende woorden: “Ze is lief, dol op knuffelen en goed opgevoed. Ze doet alleen een paar merkwaardige dingen. Wanneer ze ’s avonds op mijn schoot ligt, begint ze met haar pootjes te trappelen en vaak loopt er daarbij ook nog eens kwijl uit haar bekkie. Bovendien sabbelt ze soms urenlang op mijn arm als een baby. Is dat wel normaal?” Meestal vertonen katten dergelijk merkwaardig gedrag wanneer ze als kitten te vroeg van hun moeder werden gescheiden. De behoefte aan het trappelen en ‘ kneden’ met de pootjes (om de melkklieren van de moederpoes te stimuleren) kon in de kittenperiode niet voldoende worden bevredigd en blijft sluimeren in het latere leven. Omdat katten dit gedrag alleen vertonen bij mensen die ze vertrouwen, en die dienen als vervanging van hun moeder, moet je dit niet als een probleem zien maar veel meer als een compliment. Je kat houdt duidelijk heel veel van je.
Conclusie: Ook gedragstherapie zal niets veranderen aan dit opvallende gedrag.

Probleemgeval nr. 5:
PETERTJE, DE DEPRESSIEVE
Petertje was tot nu toe een absoluut probleemloze, leuke huisgenoot. Maar sinds enige tijd baart hij zijn bazinnetje zorgen. Steeds vaker zit hij urenlang in een hoekje, beweegt zich amper en staart naar de muur. Ook maakt hij zichzelf voortdurend schoon, zodat zijn buik van het vele likken helemaal kaal is geworden. Zelfs de dierenarts weet er geen raad mee, want Petertje is lichamelijk kerngezond. Maar ook dieren kunnen psychisch niet in orde zijn, wat zich vaak uit in dwangmatig gedrag. Vooral gevoelige katten kunnen al bij de kleinste veranderingen in de stress schieten en afwijkend gedrag gaan vertonen.
Conclusie: Roep bij een dergelijke vorm van dwangmatig gedrag de hulp in van een expert.

Probleemgeval nr. 6:
LEO, DE OPDRINGERIGE
“Wat ik ook doe, Leo is erbij. Bij het strijken zit hij op de strijkplank, laat ik het bad vollopen, dan balanceert hij op de badrand, wanner ik kook, steekt hij zijn neus in de pan. Ik moet constant oppassen dat ik niet op hem ga staan omdat hij altijd tussen mijn benen loopt. Als ik hem negeer, gaat hij miauwen, ook ’s nachts”, klaagt Leo’s bazinnetje. Waarom doet hij dat? Uit het oogpunt van Leo draait de wereld alleen om hem. Het aandacht opeisende gedrag komt vaak voor bij katten en lijkt op de narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) bij mensen.
Conclusie: Een expert kan helpen om Leo’s opdringerigheid meer in goede banen te leiden.

Probleemgeval nr. 7:
MONA, DE KLEINE KLETSKOUS
Kletstante Mona moet echt op alles commentaar leveren. Met haar miauwen, huilen kwebbelen en spinnen maakt ze vaak niet alleen haar baasjes maar ook de buren horendol. Is dat wel normaal? Ja, dat is het! En ook een expert kan er helaas weinig aan doen want dat gekwebbel hoort nu eenmaal bij het dagelijks leven van de kat. Afhankelijk van het karakter kan je een rustig type treffen of een drukke spraakwaterval. Sommige rassen staan ook bekend om hun vele gepraat, zoals de Siamees (het ras van Mona), de Oosters Korthaar en de Thai. Wie niet van dat gezellige gebabbel houdt, moet in geen geval kiezen voor een dergelijk ras.
Conclusie: Ook een expert in gedragstherapie kan hier niet veel aan veranderen, want het ‘praten’ hoort bij het karakter van de kat en daar moet je gewoon niet aan tornen.

Probleemgeval nr. 8:
TIM, DE GROTE VERWOESTER“
Mijn nieuwe bank, volledig kapot gekrabt!” Tims bazinnetje was allesbehalve blij toen ze ontdekte wat haar kat tijdens haar afwezigheid had gedaan met haar designer bank. En ze had kort daarvoor nog een enorme krabpaal voor Tim laten bezorgen. Helaas is het slechts een schrale troost dat alle katten hun nagels scherpen en daarbij letten zij er niet op om bepaalde meubelstukken te ontzien. Juist nieuwe meubelstukken zijn interessant want het gaat bij het krabbelen niet zozeer om de manicure maar om het afbakenen van het territorium door middel van geurstoffen tussen de teentjes. In Tims ogen is het zelfs dringend nodig de nieuwe bank flink te bekrabbelen, want alleen zo kan hij hem zich eigen maken.
Conclusie: Markeren is normaal en als het kattenhouder moet je daarmee leren leven. Er zijn wel allerlei handige trucjes die kunnen helpen om de kat zover te krijgen dat hij daarvoor alleen bepaalde plekken gebruikt.

Bron: Hart voor Dieren

www.hartvoordieren.nl | www.facebook.com/hartvoordieren| twitter.com/hartvoordieren

To top